Ανασκαφή στον Θεολόγο Θάσου

Ο προϊστορικός οικισμός

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Αν και στα όρια του όρμου του Αγίου Ιωάννη ήταν γνωστοί από την περίοδο του μεσοπολέμου δύο πύργοι, μόλις το 1983 διενεργήθηκε από την ΙΗ' Εφορεία ανασκαφική έρευνα στο ανατολικό άκρο της ακτής .

Εντοπίστηκαν οικιστικά λείψανα υστερορρωμαϊκών χρόνων.

Το 1998, υπήρξε μια δεύτερη περίοδος εργασιών στο δυτικό όμως άκρο της. Αποκαλύφθηκε μεγάλο κτίσμα, του οποίου ανασκάφηκαν μόνον τρεις χώροι και μια αποθηκευτική κατασκευή μικρών διαστάσεων. Χάλκινα νομίσματα, όπως φόλλεις Ιουστίνου ΙΙ , άλλα μικροευρήματα όπως ένας χάλκινος σταυρός αλλά και η άφθονη 'κτενωτή' κεραμική τοποθετούν το στρώμα καταστροφής της πρώτης φάσης του κτιρίου λίγο πριν το τέλος του 6ου αι μ.Χ., ενώ οριστικά πρέπει να εγκαταλείπεται με την έναρξη του 7ου αιώνα. 

Η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε από τα επιφανειακά ήδη ευρήματα: δύο τμήματα από πιεστήριο μεγάλων διαστάσεων και ένας μύλος από trapetum, δηλώνουν την παρουσία εργαστηρίου επεξεργασίας της ελιάς. 

Χάλκινος σταυρός του 6ου μ.Χ. αιώνα

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Σε απόσταση 100 περίπου μ. Ανατ. του κτιρίου εντοπίστηκε, αν και πολύ βαθύτερα, χτιστό πηγάδι, χωρίς δυστυχώς ενδείξεις για τη χρονολόγησή του, ενώ διαπιστώθηκε επίσης ότι ολόκληρο το δυτικό τμήμα του όρμου 'στεγάζει' μια εγκατάσταση προϊστορικών χρόνων, που πρέπει να ιδρύθηκε πριν από τα μέσα της 4ης χιλιετίας. 

Θερμαντικές εστίες

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Εδώ ήρθε στο φως εντυπωσιακός αριθμός από φούρνους/εστίες με δάπεδα πηλό και υπόστρωμα από βότσαλα, όστρακα και πλακαρές πέτρες. Επίσης ενοπίστηκαν έδρανα λιθόκτιστα, λάκκοι απορριμμάτων, και ένα τουλάχιστον εκτεταμένο δάπεδα από κόκκινο πηλό. 

Το πηγάδι

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Ο εργαλειακός εξοπλισμός δεν περιλαμβάνει παρά μικρό αριθμό απολεπισμάτων χαλαζία και μόλις δύο ή τρία θραύσματα εργαλείων από πυριτόλιθο. Υπάρχουν ωστόσο ορισμένα εργαλεία που μαρτυρούν την άσκηση της γεωργίας αλλά και σφοντύλια για την υφαντική. 

Σχήματα αγγείων της 4ης χιλιετίας

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Στο ζωοαρχαιολογικό υλικό κυριαρχούν τα αιγοπρόβατα, αλλά βασική οικονομική στρατηγική της μικρής αυτής εγκατάστασης πρέπει να ήταν η αλιεία. 

Αλιευτικά βαρίδια

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Συχνή είναι η παρουσία μαγειρικών σκευών δίπλα στις εστίες αλλά και μιας σειράς πλακαρών ορθογώνιων ή κυκλικών λίθινων εργαλείων των οποίνω αγνοούμε τον ακριβή προορισμό. 

Σε απόσταση 100 περίπου μ. βορειότερα εντοπίστηκαν δύο τραπεζιόσχημα ορύγματα με επένδυση από όρθιες πλάκες, ίσως τάφοι, δυστυχώς χωρίς οποιαδήποτε χρονολογική ένδειξη. 

Φιάλη με σειρά βαθύνσεων

ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Φέτος, οι εργασίες επικεντρώθηκαν στο χώρο της προϊστορικής εγκατάστασης, αποκαλύπτοντας έναν καταυλισμό, άμεσα εξαρτώμενο από τις δυνατότητες που προσφέρει η θέση για οργανωμένη αλιεία και κτηνοτροφία. 

Εξακολουθούν αν κυριαρχούν οι θερμαντικές κατασκευές κυκλικού σχήματος, με δάπεδο από κίτρινο πηλό και υπόστρωμα από πλακαρούς λίθους και βότσαλα. 

Εμφανίζουν μεγάλη πυκνότητα, και συχνά επικαλύπτουν η μία την άλλη. Ορισμένες διασώζουν το περιχείλωμά τους σε αρκετό ύψος, ενώ πάνω και δίπλα σε κάποιες εντοπίστηκαν και φέτος μαγειρικά και αποθηκευτικά σκεύη. 

Σε άμεση γειτνίαση με τις κατασκευές αυτές υπήρχαν δύο κυκλικές πλάκες από γνεύσιο, με διάμετρο 1,50 περίπου μ., οι οποίες εδράζονται κατευθείαν πάνω στο χώμα 

Στο δυτικό τμήμα της ανασκαμμένης έκτασης ήρθαν στο φως δύο καμπυλόγραμμα τοιχία, δυστυχώς αρκετά κατεστραμμένα, και χωρίς να εμφανίζουν περισσότερες από μία ή δύο σειρές δόμων. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε, με πολλές επιφυλάξεις, ότι ανήκουν στη θεμελίωση δύο κυκλικών κτισμάτων της εγκατάστασης, ανάλογων εκείνων που γνωρίζουμε την ίδια περίοδο από άλλες αιγαιακές θέσεις όπως η Πολιόχνη και η Μύρινα. 

Δίπλα στις εστίες εντοπίστηκε επίσης μεγάλος αριθμός πήλινων κυλινδρικών βαριδίων για αλιευτικά δίχτυα, αλλά και πολλά σφοντύλια, που αποδεικνύουν την άσκηση της υφαντικής. 

Η κεραμική χαρακτηρίζεται από σφαιρικές χύτρες με διάτρητες λαβές πάνω στο χείλος ή στο σώμα, δικωνικούς πίθους, κάποιους με ανάγλυφη διακόσμηση, και βαθιά κύπελλα με χαρακτηριστικές ασύμμετρες λαβές με εμπίεση. 

Συνηθίζονται επίσης οι επιμήκεις σωληνωτές λαβές και η διακόσμηση με ρηχές αυλακωτές γραμμές στο σώμα των αγγείων. 

Η φάση αυτή, η πρωιμότερη της Πρώιμης Εποχής του Χαλκοιύ, μας είναι γνωστή στην Ανατολική Μακεδονία και από τη φάση IV των Σιταγρών. 

Μια επαρκής σειρά βαθμολογημένων τιμών 14C επιβεβαιώνει την ένταξη της θέσης στην Τελική Νεολιθική, υποδεικνύοντας ένα εύρος κατοίκησης του όρμου του Αγίου Ιωάννη από το 3600 ως το 3000 π.Χ. 

Φέτος ολοκληρώθηκε και η γεωμορφολογική έρευνα της θέσης, αν και δεν είναι ακόμη διαθέσιμα τα τελικά πορίσματά της.

Επιστημονικοί υπεύθυνοι:

Στρατής Παπαδόπουλος 

Αρχαιολόγος ΙΗ΄Ε.Π.Κ.Α/Δρ Προϊστορικής Αρχαιολογίας

Πηγή/Φωτογραφία/Βιβλιογραφία:

Baker J.ff.-Penoyre, Thasos, J.H.S. XXIX, (1909), 235.
ΙΗ΄ ΕΠΚΑ

Bon A., Les ruines antiques dans l'ile de Thasos et en particullier les tours helleniques, B.C.H., LIV, (1930), 162.

http://www.culture.gr/

Παπαδόπουλος Σ., Μια 'οπισθοδρομική' εγκατάσταση αρχαϊκών χρόνων στον Άγιο Ιωάννη της Θάσου, Το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και Θράκη 12, (1998), 55-65.

Παπαδόπουλος Σ., Σωστικές ανασκαφικές έρευνες κατά το 1998, (ΑΔ (υπό έκδοση)).

Παπαδόπουλος Στρατής , Αριστοδήμου Γεωργία , Κουγιουμτζόγλου Δημήτριος , Μεγαλούδη Φραντζέσκα, 'Η Τελική Νεολιθική και η Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στη Θάσο: Η ανασκαφική έρευνα στις θέσεις Άγιος Ιωάννης και Σκάλα Σωτήρος', Το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και Θράκη, (2001).

Πούλιος Β., Θεολόγος Θάσου. Άγιος Ιωάννης Λουκάς, ΑΔ 38 (1983), (1989), 316.

The EH Settlement of Rafina comes back to the surface!

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

By sunrise of the new year, for two days 3 and 4 January the Antiquities of East Attica under the supervision of archaeologist Mr. Pella Fotiadis started incisions at the mail square in Rafina, where according to the first excavator Dr. Theocharis there are significant EH settlement findings, which after the first excavation between 1951-53 were covered again, after having ensured to remain outside the room layout as square.

Since the municipality Rafina-Pikermi decided to redevelop the square, archaeologists have shown great interest and curiosity abundant for buried antiquities of EH village, between 3200-2000 BC Alongside desire and the municipality is at outlining the findings are located at exposure situation.

Tuesday work began in undisturbed northeastern part of the square, which removed the soil without revealing walls, but revealed some tools such as a knife or scraper flint, one polished stone like pebbles which bring notch that fits in the palm to prepares for a domestic use. As smaller stones that need to be investigated.

The next day, Wednesday, in the NW part after the mayor P-P n. Bournous condescended to remove plates covering points of the first excavation findings just 10 cm beneath the soil, ceramics mainly and wall, excite imagination of what will then be revealed.

The enormous interest of the municipality turned to the start of the cuts on Tuesday, when the spot was attended by Mayor P-P n. Pistikidis with deputy mayors Bournous masters, Kalfanti and Palpatzi, which means that the municipality is determined to bring the space to the right of arrangement, if and as long as the antiquities are particularly interesting, proving that Rafina lived millennia ago.

The site of the so-called "Roman bath-house" at Rafina

The area of ​​the so-called "Roman bath-house" located at the entrance of the modern town of Rafina and partially excavated in the decade of 1970 mainly from Northern Prehistoric and Classical Antiquities, which proceeded to the expropriation. It was revealed then a large part baths (bath-house) in about the plot center, while in test trenches identified wall remains in the round space, which belonged to a large building complex, rather a large rural epafli.ton Roman - Late Roman times. The program provides for the systematic excavation for full disclosure and accurate determination of the character of the building complex, with parallel work on maintenance-fixation of the full publication of the findings and finally the emergence of the entire archaeological site.

It was revealed then a large part baths (bath-house) late Roman period around the plot center, while in test trenches identified wall remains in the round space, which belonged to a large building complex, rather a big rural villa.

A significant amount kept excavated sections of the bath, including tanks, spaces with tiled floors hypocaust premises with underground vaulted corridor (cryptoporticus) for their proper functioning, while on the premises of the hot bath (caldarium) the configuration of bathtubs betrays more construction phases until late antiquity.

A mill east certifies agricultural facilities in the building complex, and a pottery kiln is located in the northern part of the plot.

Work in 2012 had a preliminary nature and related to the search, identification and initial processing of the data of the old excavations (indexing and study calendars, integrating the architectural remains in the same project definition grid), and addressing urgent protection and maintenance problems mainly floor and mortars.

Πηγή/Φωτογραφία/Βιβλιογραφία
http://www.arch.uoa.gr/
http://www.elnet.ga/2017/01/o.html

O Πρωτοελλαδικός Οικισμός Της Ραφήνας Βγαίνει Ξανά Στην Επιφάνεια!

ENGLISH

 Με την ανατολή του νέου έτους, εδώ και δύο ημέρες 3 και 4 Ιανουαρίου, η εφορεία αρχαιοτήτων αν. Αττικής υπό την επίβλεψη της αρχαιολόγου κ. Πέλλυς Φωτιάδη ξεκίνησε τομές στη πλατεία ταχυδρομείου στη Ραφήνα, όπου σύμφωνα με τον πρώτο ανασκαφέα Δρ. Θεοχάρη υπάρχουν σημαντικά ευρήματα πρωτοελλαδικού οικισμού, τα οποία μετά τη πρώτη ανασκαφή μεταξύ 1951-53 σκεπάστηκαν εκ νέου, αφού διασφαλίστηκε να παραμείνει ο χώρος εκτός δόμησης σαν πλατεία.

Ο Δήμαρχος Ρ-Π Β. Πιστικίδης (αριστερά) παρακολουθεί την έναρξη της εκσκαφής με τους αντιδημάρχους Α. Παλπατζή, Π. Καλφαντή, Ε. Μπορνούς(όρθιο στο πεζούλι), η αρχαιολόγος Π. Φωτιάδη κι ο εκπαιδευτικός Α. Λαζαρής στο σκάμμα.

Από τη στιγμή που η δημοτική αρχή Ραφήνας-Πικερμίου αποφάσισε την ανάπλαση της πλατείας, οι αρχαιολόγοι έδειξαν τεράστιο ενδιαφέρον και περιέργεια περισσή για τις θαμμένες αρχαιότητες του πρωτοελλαδικού οικισμού, μεταξύ του 3.200 – 2000 π.Χ. Παράλληλα επιθυμία και της δημοτικής αρχής είναι να αναδειχτούν τα ευρήματα αν βρίσκονται σε κατάσταση έκθεσης. Προς τούτο παρέχει την όποια βοήθεια μπορεί και παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις τομές, που ήδη απ’ τη πρώτη μέρα έδειξαν ότι κρύβουν πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία.

Τη Τρίτη οι εργασίες ξεκίνησαν στο αδιατάραχτο ΒΑ τμήμα της πλατείας, όπου αφαιρέθηκε το χώμα χωρίς να αποκαλύψει τοιχία, αλλά έφερε στο φως κάποια εργαλεία όπως ένα μαχαίρι ή ξέστρο από πυριτόλιθο, μία λειασμένη πέτρα σαν βότσαλο που όμως φέρει εγκοπή που ταιριάζει στη παλάμη ώστε να προϊδεάζει για κάποια οικιακή χρήση. Όπως και μικρότερες πέτρες που χρήζουν διερεύνησης.

Την επομένη μέρα, Τετάρτη, στο ΒΔ τμήμα και αφού ο αντιδήμαρχος Ρ-Π κ. Μπουρνούς συγκατένευσε να αφαιρεθούν οι πλάκες που κάλυπταν σημεία της πρώτης ανασκαφής, τα ευρήματα μόλις 10 εκατοστά κάτω απ’ το έδαφος, κεραμικά κυρίως αλλά και τοιχίο, εξάπτουν τη φαντασία για το τι θα αποκαλυφτεί στη συνέχεια.

Το τεράστιο ενδιαφέρον της δημοτικής αρχής αποδείχτηκε με την έναρξη των τομών τη Τρίτη όταν στο σημείο παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Ρ-Π κ. Πιστικίδης με τους αντιδημάρχους κυρίους Μπουρνούς, Καλφαντή και Παλπατζή, που σημαίνει ότι ο δήμος είναι αποφασισμένος να αναδείξει το χώρο στη σωστή του διάταξη, αν και εφ’ όσον οι αρχαιότητες είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, αποδεικνύοντας ότι η Ραφήνα κατοικήθηκε προ χιλιετηρίδων.  

Ο αρχαιολογικός χώρος του λεγόμενου «Ρωμαϊκού Βαλανείου» στη Ραφήνα

Ο χώρος του λεγ. «Ρωμαϊκού Βαλανείου» βρίσκεται στην είσοδο της σημερινής πόλης της Ραφήνας και ανασκάφηκε μερικώς τη δεκαετία κυρίως του 1970 από τη Β΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, η οποία προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του.  Αποκαλύφθηκε τότε μεγάλο τμήμα μίας λουτρικής εγκατάστασης (βαλανείου) στο κέντρο περίπου του οικοπέδου, ενώ σε δοκιμαστικές τομές εντοπίσθηκαν λείψανα τοίχων στον γύρο χώρο, οι οποίοι ανήκουν προφανώς σε ένα ευρύ οικοδομικό συγκρότημα, μάλλον μία μεγάλη αγροτική έπαυλη.των ρωμαϊκών - υστερορωμαϊκών χρόνων. Στο πλαίσιο του προγράμματος προβλέπεται η συστηματική ανασκαφή για την πλήρη αποκάλυψη και τον ακριβή προσδιορισμό του χαρακτήρα του οικοδομικού συγκροτήματος, με παράλληλες εργασίες για τη συντήρηση-στερέωση του, την πλήρη δημοσίευση των ευρημάτων και τέλος την ανάδειξη του όλου αρχαιολογικού χώρου.

Αποκαλύφθηκε τότε μεγάλο τμήμα μίας λουτρικής εγκατάστασης (βαλανείου) ύστερων ρωμαϊκών χρόνων στο κέντρο περίπου του οικοπέδου, ενώ σε δοκιμαστικές τομές εντοπίσθηκαν λείψανα τοίχων στον γύρο χώρο, οι οποίοι ανήκουν προφανώς σε ένα ευρύ οικοδομικό συγκρότημα, μάλλον μία μεγάλη αγροτική έπαυλη.

Σε σημαντικό ύψος διατηρούνται τα ανασκαμμένα τμήματα του λουτρού, που περιλαμβάνουν δεξαμενές, χώρους με πλακόστρωτα δάπεδα χώρους υποκαύστων με υπόγειο θολωτό διάδρομο (cryptoporticus) για την εύρυθμη λειτουργία τους, ενώ στους χώρους του θερμού λουτρού (caldarium) η διαμόρφωση των λουτήρων προδίδει περισσότερες κατασκευαστικές φάσεις μέχρι την ύστερη αρχαιότητα.

Ένα ελαιοτριβείο ανατολικότερα πιστοποιεί αγροτικές εγκαταστάσεις στο οικοδομικό συγκρότημα, ενώ ένας κεραμικός κλίβανος έχει εντοπισθεί στο βόρειο τμήμα του οικοπέδου.

Οι εργασίες το 2012 είχαν ένα προκαταρκτικό χαρακτήρα και αφορούσαν την αναζήτηση, ταυτοποίηση και πρώτη επεξεργασία των δεδομένων των παλαιών ανασκαφών (αποδελτίωση και μελέτη των ημερολογίων, ένταξη των αρχιτεκτονικών καταλοίπων σε ενιαίο σχέδιο, ορισμός κανάβου), αλλά και αντιμετώπισης επειγόντων προβλημάτων προστασίας και συντήρησης κυρίως των δαπέδων και των κονιαμάτων.

Πηγή/Φωτογραφία/Βιβλιογραφία
http://www.arch.uoa.gr/
http://www.elnet.ga/2017/01/o.html

Χρονογραφία του Ιωάννη Μαλάλα

ENGLISH

Η "Χρονογραφία" του Ιωάννη Μαλάλα είναι μια συνοπτική ιστορία του τότε γνωστού κόσμου. Έχει μοναδική αξία διότι βασίζεται σε απωλεσθέντα έργα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων, πολλούς από τους οποίους γνωρίζουμε μόνο από τον Μαλάλα. Είναι γραμμένη στη δημώδη γλώσσα της εποχής, γι' αυτό και αποτελεί σημαντικότατο τεκμήριο της ελληνικής γλώσσας καθώς διασώζει σπάνιες λέξεις και λεκτικούς τύπους.
Η "Χρονογραφία" κατέστη προσφιλέστατο ανάγνωσμα για την εποχή της και άσκησε μεγάλη επιρροή στους μεταγενέστερους συγγραφείς, τόσο ως πηγή πληροφοριών όσο και ως πρότυπο συγγραφής. Αλλά και σήμερα είναι ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, εύκολα προσεγγίσιμο, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες -ιδίως για την προχριστιανική Ελλάδα- που δεν ανευρίσκονται σε άλλες πηγές.

Chronographia (Χρονογραφία) of John Malalas

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Johannes Malalas wrote a chronicle of world history, from the creation up until his own time (565 A.D.), in 18 books.

Malalas is an interesting source. Essentially the first of the Universal Chronicles that were to be so popular in Byzantine times it covers the period from the creation of the earth to the present. As the present for this book means the 6th Century it can serve as a valuable source for that period. However for the earlier material it might as well just make everything up. Reading this part as fact will actually damage your knowledge of history. 

Opening a page at random I find that Nero was Claudius' son, had a grey beard, executed Pontius Pilate for killing Jesus, was killed by being stabbed by his successor after being plotted against by Hellenic (ie. Pagan) priests, and that he died at the age of 69. 

He also has Vitellius reigning for 9 years instead of 8 months. Not a one of these facts is correct and the rest of his life is filled with various Christian legends. Clearly using the first section as anything but a study in Byzantine historiography is going to end in a lot of very odd conclusions. 

John Malalas

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

In the sixth century, the Byzantine chronicler John Malalas composed a history of the world from the Biblical story of creation to the author’s own day. The largest narrative unit within this Chronicle was a retelling of the Trojan War. For the most part, Malalas narrated his account within the generic constraints of traditional Byzantine historiography. He also, however, adopted styles from other more literary genres: the allegory and the novel. He thus introduced into the Byzantine tradition of the Trojan War new modes of narration which would be more fully developed by subsequent authors. With Malalas as his source, the twelfth-century grammarian John Tzetzes, for instance, wrote his Allegories of the Iliad, which rendered the story entirely as allegory, while Tzetzes’ contemporary Constantine Manasses and the later anonymous author of The Byzantine Iliad narrated the Trojan War as a novel or medieval romance. Comparing the later works to their sources and examining the contexts in which they were produced demonstrates how the mutability of genre and aesthetics made the Trojan War a subject that could be continuously reshaped to suit the ideology of the times.

John Malalas, sometimes spelled Malelas (Greek: Ἰωάννης Μαλάλας, Iōánnēs Malálas; c. 491 – 578), was a Greek chronicler from Antioch.
The name Malalas is first applied to him by John of Damascus. The form Malelas is later, first appearing in Constantine VII.  Many Greeks have non-greek names until today, Surnames in Greece sometimes are just  "a nickname" and pass to the next generations as a surname, it has nothing to do with the origins of the person.

Malalas was educated in Antioch, and probably was a jurist there, but moved to Constantinople at some point in Justinian I's reign (perhaps after the Persian sack of Antioch in 540); all we know of his travels from his own hand are visits to Thessalonica and Paneas

He wrote a Chronographia (Χρονογραφία) in 18 books, the beginning and the end of which are lost. In its present state it begins with the mythical history of Egypt and ends with the expedition to Roman Africa under the tribune Marcianus, Justinian's nephew, in 563 (his editor Thurn believes it originally ended with Justinian's death); it is focused largely on Antioch and (in the later books) Constantinople. Except for the history of Justinian and his immediate predecessors, it possesses little historical value; the author, "relying on Eusebius of Caesarea and other compilers, confidently strung together myths, biblical stories, and real history." The eighteenth book, dealing with Justinian's reign, is well acquainted with, and colored by, official propaganda. The writer is a supporter of Church and State, an upholder of monarchical principles. (However, the theory identifying him with the patriarch John Scholasticus is almost certainly incorrect.)

He used several sources (for example Eustathius of Epiphania and other unknown authors).

The work is important as the first surviving example of a chronicle written not for the learned but for the instruction of the monks and the common people, and its language shows a compromise with the spoken language of the day, although "it is still very much a written style. In particular, he employs technical terminology and bureaucratic clichés incessantly, and, in a period of transition from Latin to Greek governmental terminology, still uses the Latin loanwords alongside their Greek replacements.... The overall impression created by Malálas's style is one of simplicity, reflecting a desire for the straightforward communication of information in the written language of everyday business as it had evolved under the influence of spoken Greek."

It obtained great popularity, and was used by various writers until the ninth century; it was translated into Slavic probably in the tenth century, and parts of it were used for the Old Russian Primary Chronicle. It is preserved in an abridged form in a single manuscript now at Oxford, as well as in various fragments.

Chronographia (Χρονογραφία) of John Malalas

Source/Photo/Bibliography

Thurn, Ioannis Malalae Chronographia

Sameh Farouk Soliman. «Center of Hellinic Studies, Harvard Univercity».

Geoffrey Horrocks, Greek: A History of the Language and its Speakers (Longman Linguistics Library, 1997: ISBN 0582307090), p. 180.

Thurn, Ioannis Malalae Chronographia, σελ. 2.

Warren Treadgold, A History of Byzantine State and Society (Stanford University Press, 1997: ISBN 0-8047-2421-0), p. 267.

Horrocks, Greek, σελ. 179-81, q.v. για λεπτομέρεις λεκτικών και συντακτικών όρων; δες επίσης σελ. 181-82 για κείμενο του Μαλάλα με μεταφράσεις που δείχνουν πώς θα ακούγονταν τα γραπτά του στην καθομιλουμένη Ελληνική της εποχής του (αγγλικά).

Oleg Tvorogov, Хроника Иоанна Малалы.

Catholic Encyclopedia (1910 ed.), John Malalas

Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Malalas, John". Encyclopædia Britannica. 17 (11th ed.). Cambridge University Press.

E. Jeffreys, B. Croke, and R. Scott (eds.), Studies in John Malalas (Sydney: Australian Association for Byzantine Studies, 1990) (Byzantina Australiensia, 6), pp. 1–25. 

David Woods, "Malalas, Constantius, and a Church-inscription from Antioch," Vigiliae Christianae, 59,1 (2005), pp. 54–62. 

J. H. W. G. Liebeschuetz, "Malalas on Antioch," in Idem, Decline and Change in Late Antiquity: Religion, Barbarians and their Historiography (Aldershot, Ashgate, 2006) (Variorum Collected Studies).

Ιωάννης Μαλάλας

ENGLISH

Κατά τὸν μεσαίωνα οἱ ἀσχολοῦμενοι περὶ τήν ἱστοριαν ἀντέγραφον τὰ διάφορα γεγονότα ἀνεξάρτητα τὸ ἕν ἀπό τὸ ἄλλο, κατὰ χρονολογικήν σειράν καὶ χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρωνται διά τὴν ὑπάρχουσαν μεταξὺ τῶν γεγονότων σχέσιν. Αἱ τοιαῦται ἀφηγήσεις λεγονται χρονικά, οἱ ἐπιδιδόμενοι εἰς τὴν ἀναγραφὴν αὐτῶν λέγονται χρονογράφοι, ἡ δὲ ἐργασία των χρονογραφία. Ἐκ τῶν βυζαντινῶν χρονογράφων ὁ κυριώτερος εἶναι ὁ  Ἰωάννης Μαλάλας. Πληροφορίαι ἀκριβεῖς, περί τοῦ βίου του δέν ὑπάρχουν.

Ο Ιωάννης Μαλάλας ή Μαλέλας (περ. 491 - 578) ήταν Βυζαντινός χρονογράφος από την Αντιόχεια. Το όνομα Μαλάλας είναι πιθανώς συριακή λέξη που σημαίνει «ρήτωρ». Του αποδόθηκε πρώτη φορά από τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Η απόδοση του επωνύμου ως Μαλέλας εμφανίστηκε αργότερα, επί βασιλείας Κωνσταντίνου Ζ'. Θεωρείται πατέρας της Βυζαντινής χρονογραφίας.

Ο Μαλάλας εκπαιδεύτηκε στην Αντιόχεια, όπου ήταν μάλλον νομικός, αλλά μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο του Ιουστινιανού (πιθανώς μετά τη λεηλασία της Αντιόχειας από τους Πέρσες το 540) . Γνωρίζουμε επίσης, από τον ίδιο, ότι ταξίδεψε στην Θεσσαλονίκη και την Πανειάδα . Έγραψε την Χρονογραφία του σε 18 βιβλία, η οποία θεωρείται ως η "παλαιοτέρα σωζομένη ἐν ἐπιτομῇ Βυζαντινὴ χρονογραφία". Η αρχή και το τέλος των βιβλίων αυτών έχουν χαθεί. Τα κείμενα που μας σώζονται ξεκινούν με την μυθολογία της αρχαίας Αιγύπτου και τελειώνουν με την εκστρατεία του Μαρκιανού, ανηψιού του Ιουστινιανού, στην βόρειο Αφρική το 563 (πιστεύεται ότι το πλήρες κείμενο σταματούσε στον θάνατο του Ιουστινιανού) .

Λόγος ΙΓ'
ΧΡΟΝΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ
Μετὰ δὲ τὴν βασιλείαν Μαξίμου Λυκιννίου ἐβασίλευσεν ὁ θειότατος καὶ πιστότατος, ὁ υἱός Κωνσταντίου τοῦ Χλωροῦ, Κωνσταντίνος ὁ μέγας, τῇ πρὸ ὀκτὼ καλάνδων αὐγούστων ἐπί τῆς ὑπατείας Σεβήρου καὶ Μαξιμιλιανοῦ καὶ ἔμεινε βασιλεύων ἔτη λβ'. ἦν δὲ μακρός, πυρρός, μεγαλόψυχος, ἥσυχος, θεοφιλής.
— Απόσπασμα από την Χρονογραφία του Μαλάλα

Η εξιστόρησή του εστιάζει κυρίως στην Αντιόχεια και την Κωνσταντινούπολη, αλλά εκτός από τα γεγονότα σχετικά με τον Ιουστινιανό και τους διαδόχους του, η υπόλοιπη είναι μικρής ιστορικής χρησιμότητας. 

Ο συγγραφέας στηρίζεται στον Ευσέβιο Καισαρείας και άλλους συγγραφείς και φαίνεται πως αναμιγνύει πραγματικές ιστορίες με μύθους και εικόνες από την Βίβλο. Το 18ο βιβλίο του που ασχολείται με τον Ιουστινιανό είναι γεμάτο με στοιχεία της αυτοκρατορικής προπαγάνδας. 

Ο Μαλάλας ήταν υποστηρικτής της εκκλησίας και του κράτους και πραγματικός υπερασπιστής του θεσμού της μοναρχίας. Στη δουλειά του, ο Μαλάλας χρησιμοποιεί αρκετές προγενέστερες πηγές (π.χ. τον Ευστάθιο Επιφανέα) και το έργο του απευθύνεται όχι στους μορφωμένους αλλά στους μοναχούς και τον απλό κόσμο, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά από χρονογράφο της εποχής του. 

Στον γραπτό του λόγο χρησιμοποιεί ακατάπαυστα λέξεις της καθομιλουμένης γλώσσας (όπως τεχνική ορολογία και γραφειοκρατικούς όρους) και παρά την επικείμενη στροφή της αυτοκρατορίας από τα λατινικά στα ελληνικά, εκείνος παραθέτει τους λατινικούς όρους παράλληλα με τους ελληνικούς. Το γενικότερο ύφος γραφής του είναι απλό, αποδίδοντας την επιθυμία του να επικοινωνήσει απευθείας με τον αναγνώστη μέσω της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας όπως αυτή είχε εξελιχθεί στα χρόνια του.

Το έργο του Μαλάλα απέκτεισε μεγάλη φήμη και χρησιμοποιήθηκε πολύ μέχρι τον 9ο αιώνα. Μεταφράστηκε στα σλαβικά τον 10ο αιώνα ενώ κομμάτια του εμφανίζονται επίσης στην Ιστορία των Περασμένων Χρόνων που ήταν γραμμένη στα αρχαία Ρωσικά . Το αυθεντικό σύγγραμα φυλάσσεται σήμερα τόσο σε συντομευμένη μορφή όσο και σε επιμέρους τμήματα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Χρονογραφία του Μαλάλα

Πηγή/Φωτογραφία/Βιβλιογραφία

Thurn, Ioannis Malalae Chronographia

Sameh Farouk Soliman. «Center of Hellinic Studies, Harvard Univercity».

Geoffrey Horrocks, Greek: A History of the Language and its Speakers (Longman Linguistics Library, 1997: ISBN 0582307090), p. 180.

Thurn, Ioannis Malalae Chronographia, σελ. 2.

Warren Treadgold, A History of Byzantine State and Society (Stanford University Press, 1997: ISBN 0-8047-2421-0), p. 267.

Horrocks, Greek, σελ. 179-81, q.v. για λεπτομέρεις λεκτικών και συντακτικών όρων; δες επίσης σελ. 181-82 για κείμενο του Μαλάλα με μεταφράσεις που δείχνουν πώς θα ακούγονταν τα γραπτά του στην καθομιλουμένη Ελληνική της εποχής του (αγγλικά).

Oleg Tvorogov, Хроника Иоанна Малалы.

Catholic Encyclopedia (1910 ed.), John Malalas

Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Malalas, John". Encyclopædia Britannica. 17 (11th ed.). Cambridge University Press.

E. Jeffreys, B. Croke, and R. Scott (eds.), Studies in John Malalas (Sydney: Australian Association for Byzantine Studies, 1990) (Byzantina Australiensia, 6), pp. 1–25. 

David Woods, "Malalas, Constantius, and a Church-inscription from Antioch," Vigiliae Christianae, 59,1 (2005), pp. 54–62. 

J. H. W. G. Liebeschuetz, "Malalas on Antioch," in Idem, Decline and Change in Late Antiquity: Religion, Barbarians and their Historiography (Aldershot, Ashgate, 2006) (Variorum Collected Studies).