Η Ηετιώνεια (στρατιωτική) Πύλη του αρχαίου Πειραιά θα αναβαθμιστεί

ENGLISH

Έως τον ερχόμενο Ιούλιο, ο αρχαιολογικός χώρος της Ηετιώνειας Πύλης του Πειραιά θα έχει αναβαθμιστεί με αναστηλωμένα μνημεία, διαδρομές, πλάτωμα θέασης, ενημερωτικές πινακίδες και φύτευση. Όπως αναφέρθηκε χτες στο ΚΑΣ, όπου παρουσιάστηκε -και πέρασε ομόφωνα- η μελέτη εφαρμογής για τη διαμόρφωση και ανάδειξη της Ηετιώνειας Πύλης, ο χώρος πρόκειται να αναδειχθεί με τρόπο που θα διευκολύνει την κατανόηση των οχυρωματικών τμημάτων του. Επιπλέον, μέσα από ήπιες διαδρομές και σημεία θέασης, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν όχι μόνο τα αποκατεστημένα μνημεία, αλλά και το λιμάνι του Πειραιά.

Μετά την είσοδο, η οποία παραμένει στα βόρεια, από την οδό Κανάρη, θα κατασκευαστεί μικρό πολυγωνικό φυλάκιο, ενώ μια σκιασμένη γωνία με καθιστικό θα επιτρέπει στους επισκέπτες να βλέπουν τον αποκατεστημένο ανατολικό πύργο και την εντυπωσιακή τάφρο. Τα τμήματα της οχύρωσης που δεν διατηρούνται θα υποδηλωθούν διακριτικά, το ίδιο θα συμβεί και με τα ίχνη του αρχαίου λατομείου και του «Αφροδίσιου» που βρίσκονται στον χώρο. Φυτά που θα είναι συμβατά με το παραθαλάσσιο περιβάλλον της περιοχής και, όσο δυνατόν, με την ιστορική τεκμηρίωση θα φυτευτούν σε συστάδες διάσπαρτα και κατά τόπους πιο οργανωμένα, ώστε να αναδεικνύονται οι διαδρομές. Όπου χρειάζεται, θα γίνει εξομάλυνση των κλίσεων του εδάφους, θα προστεθούν κιγκλιδώματα για λόγους ασφαλείας και η περίφραξη κατά τόπους θα διατηρηθεί.

Ο χώρος βρίσκεται κοντά στην περιοχή του ΣΙΛΟ, όπου προβλέπεται να δημιουργηθεί το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων, ενώ γειτνιάζει άμεσα με πάρκο του δήμου Δραπετσώνας που βρίσκεται στη φάση του εξωραϊσμού και με το οποίο θα έχει σύνδεση. Το έργο είναι ενταγμένο σε προγραμματική σύμβαση που υπεγράφη το 2010 μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Αττικής (Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά), η οποία ενεργοποιήθηκε το 2012, με λήξη τον Ιούλιο του 2017.

Με το όνομα Ηετιώνεια ή Ηετιωνεία φέρονταν κατά την αρχαιότητα ο πρώτος ορμίσκος αριστερά του εισερχομένου του κεντρικού λιμένα Πειραιά καθώς και η προεξοχή της ακτής που σχημάτιζε αυτόν. Το όνομά της οφείλεται όπως σημειώνουν ο Στέφανος Βυζάντιος και ο Αρποκρατίων στον μυθικό ήρωα του Πειραιά τον Ηετίωνα, που κατέκτησε τη περιοχή.

Το 411 π.Χ. στη περιοχή αυτοί οι λεγόμενοι «τετρακόσιοι», προκειμένου να εμποδίσουν αποτελεσματικότερα τον πιθανό είσπλου του αττικού στόλου που βρισκόταν στη Σάμο και που τον θεωρούσαν πλέον εχθρικό προς αυτούς, έκτισαν τείχος από το εσωτερικό του οποίου και έλεγχαν με μικρή φρουρά τον είσπλου των πλοίων. Το τείχος εκείνο εκτεινόταν σε όλο το μήκος της βορειοδυτικής παραλίας του αρχαίου λιμένα και έφθανε μέχρι τον οχυρό πύργο της Ηετιωνείας όπου και συναντούσε το παλαιό τείχος του Θεμιστοκλή. Μεταξύ δε του παλαιού και του νέου τείχους ανήγειραν τη Μέγιστη Στοά όπου εκεί και υποχρέωναν τους εισαγωγείς σίτου ν΄ αποθηκεύουν αλλά και να τον πωλούν χονδρικά ώστε να πατάξουν την μέχρι τότε αισχροκέρδεια και να γίνεται ο έλεγχος αυστηρότερα. Η «Μέγιστη Στοά» δεν πρέπει να συγχέεται με την Ιπποδάμεια αγορά.

Στους νεότερους χρόνους με τις εν τω μεταξύ γεωλογικές μεταβολές η Ηετιώνεια άρχιζε από τον είσπλου στο λιμένα και κατέληγε προ των Αλών του Πειραιά, στον άλλοτε Λαρισαϊκό σιδηροδρομικό σταθμό. Στην έκταση αυτή περιλαμβάνονταν ο ορμίσκος της Ηετιωνείας και η ομώνυμη χερσονησίδα. Επί της χερσονησίδας εκείνης υπήρχαν παλαιότερα (μέχρι το 1910) το «Βασιλικό Λεμβαρχείον», η «Φαρική Βάση», τα «Συνεργεία Φάρων» και το «Βασιλικό επάκτιον πυροβολείον» που απέδιδε ναυτικούς χαιρετισμούς. Η άκρη της χερσονησίδας ήταν μικρή νησίδα επί της οποίας φέρονταν ναυτικός φανός και μεγάλος σημαιοφορικός ιστός. Πίσω ακριβώς από τη χερσονησίδα σχηματιζόταν ο ομώνυμος ορμίσκος.

Με την πάροδο του χρόνου και την εγκατάσταση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς σε τίποτα σήμερα δεν θυμίζει, ούτε και κατά το σχήμα, η περιοχή, από την εικόνα που παρουσίαζε η Ηετιώνεια στα πρώτα έτη της σύστασης του Πειραιά, ως επίνειο της πρωτεύουσας της Ελλάδας. Το μόνο που διασώζεται είναι τα ερείπια της αρχαίας Ηετιώνειας πύλης, που βρίσκεται δυτικά των σημερινών σιδηροδρομικών γραμμών του παλαιού Λαρισαϊκού σιδηροδρομικού σταθμού.

Piraeus Port’s Ancient Ietonian Gate to be Upgraded

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

The archaeological site of the Ietionian Gate in Piraeus will be upgraded and is expected to be ready to open to the public in July 2017. 

Part of Eetioneia, the ancient gate to the harbour and part of the fortification of Piraeus, built during the Peloponnesian War.

The Ietionian Gate is the largest archaeological site of the Piraeus coast. It is situated south of the central port that it used to protect in the antiquity. Its importance is dual not only because it was the port’s bastion and one of the two entrances in the fortified city of Pireaus (the second entrance was at the Urban Gates) but because one can see the fortification techniques developed between the 5th and 3rd century BC. 

Attic black-figured amphora attributed to Exekias / Αττικός μελανόμορφος αμφορέας που αποδίδεται στον Εξηκία, 535 BC

Artifacts

Craters, vases ect. / Κρατήρες, αγγεία κ.α.

Attic black-figured amphora
(Height 41,5 cm; width 30 cm)
Attributed to Exekias
Archaic period About 535 BC
London, The British Museum

The mythical king Memnon, seen here flanked by two warriors, was the leader in the Ethiopian contingent of the armies that gathered to defend Troy against the Greeks. He was the central hero of the lost epic Aethiopis, and his death is said to have been as tragic as that of Hector, slain by Achilles. Such was the grief of his mother, Eos, goddess of dawn, that the gods granted him immortality. It is a mark of how much he was respected that a Trojan ally was depicted on a Greek vase. 

Memnon by Exekias - II 

… κεῖνον δὴ κάλλιστον ἴδον μετὰ Μέμνονα δῖον (Odyssey, XI, 522).

… next to the noble Memnon, he was the handsomest man I never saw.

Memnon was a son of Tithonus and Eos, and brother of Emathion. In the Odyssey and Hesiod he is described as the handsome son of Eos, who assisted Priam with his Ethiopians against the Greeks. He slew Antilochus, the son of Nestor, at Troy. According to the common account, Achilles avenged the death of Antilochus upon Memnon.

Στην ελληνική μυθολογία ο Μέμνων ήταν βασιλιάς της Αιθιοπίας, γιος της Ηούς και του Τιθωνού, εγγονός του Λαομέδοντα και ανιψιός του Πριάμου. Σύμφωνα με αυτήν, του αποδίδεται η ίδρυση της Σούσας, ονομάστηκε Μεμνόνιο, όπου έφθασε αφού πέρασε πρώτα από την Αίγυπτο

Greco-Egyptian religion

Greek settlers living in ancient Egyptian cities ‘translated’ Egyptian gods into their own familiar deities. The ancient Greek Ptolemies, who ruled Egypt for over 300 years, introduced Greek versions of Egyptian gods to encourage cultural integration in their kingdom. They also sought the support of Egyptian priests in order to be recognised as legitimate pharaohs, and renovated temples and built magnificent new ones. After 30 BC, aspects of this Greco-Egyptian religion also spread across the Roman Empire.

Religious life played an important role in the ancient Egyptian cities of Thonis-Heracleion and Canopus. Greeks and Egyptians lived and worshipped side by side, acknowledging similarities and differences in their practices. Underwater finds at Thonis-Heracleion include religious offerings from across the Mediterranean world, reflecting diverse beliefs.

The devotion to animals was something highly alien to Greeks living in Egypt. In order to integrate the Greek communities living in their kingdom, the Ptolemies created Greek versions – human-shaped counterparts – of Egyptian animal-shaped gods and this compromise ensured an ongoing dialogue between people from different cultures coming together in the land of the Nile.
Learn more about animal worship in ancient Egypt in the BP exhibition Sunken cities: Egypt’s lost worlds (19 May – 27 November 2016).
Votive Horus falcon. Probably from Buto, western Delta, 664-342 BC. Graeco-Roman Museum, Alexandria.  Photo: Christoph Gerigk. © Franck Goddio/Hilti Foundation.
Votive box with eel. Naukratis, c. late 5th-early 4th century BC.
Apis bull, AD 117–138. Alexandria. Greco-Roman Museum, Alexandria. Photo: Christoph Gerigk. © Franck Goddio/Hilti Foundation.
Group of sarcophagi, probably for ibis or falcon mummies. Thonis-Heracleion, 664-525 BC. Maritime Museum, Alexandria.  Photo: Christoph Gerigk. © Franck Goddio/Hilti Foundation.
Votive mummy-case representing an Egyptian mongoose.  Naukratis, c. late 5th-early 4th century BC.
Ibis mummy and X-ray image. Saqqara, Egypt, Ptolemaic period (323-31 BC).

Gold jewellery in ancient Egypt

Vanished beneath the waters of the Mediterranean, the lost cities of Thonis-Heracleion and Canopus lay at the mouth of the Nile. Their amazing discovery is transforming our understanding of the deep connections between the great ancient civilisations of Egypt and Greece. Alongside the colossal statues found in these cities, underwater archaeologists have also recovered many stunning examples of gold jewellery.

Arsinoe II

In this statue, the Ptolemaic queen Arsinoe II, is the embodiment of Aphrodite, the Greek goddess of beauty and ‘fortunate sailing’. It is a perfect combination of Egyptian and Greek style. She was the eldest daughter of Ptolemy I and married her brother Ptolemy II. While the choice of a local dark stone and the queen’s striding posture are Egyptian in style, the sensual rendering of her flesh, revealed through the play of the transparent garment, is reminiscent of Greek masterpieces. Ptolemy II established and promoted the worship of his sister-wife after her death. She was worshipped as one of the Divine Siblings alongside Ptolemy II himself, but also as a goddess on her own. In 270 BC, Ptolemy II issued a decree (the Decree of Mendes) that all temples of Egypt should host a cult statue of the divine Arsinoe. She was incorporated into Egyptian cult and temples, and was sometimes recognised by Egyptians as Isis, mother goddess and patron of magic. She was worshipped extensively by Egyptians and Greeks alike. This exceptional sculpture stood in a temple at the city of Canopus.

Naukratis

Naukratis was the first Greek settlement in Egypt, a bustling centre of cross-cultural contact. It was located 77km south of the harbour town of Thonis-Heracleion, up the Canopic branch of the Nile. Naukratis was both a royal Egyptian port and a Greek port of trade. The site was discovered in 1884 by Sir William Matthew Flinders Petrie, a pioneer of Egyptian archaeology. Since 2012 the British Museum has conducted new fieldwork at this important site. This has revealed the whole extent of the city – at least 600,000m2 in size with over 16,000 inhabitants. New excavation at the Hellenion, the largest Greek sanctuary in Egypt, has uncovered new evidence for religious practices, as well as material culture suggesting a high degree of cultural mixing between Greeks and Egyptians – but also Phoenicians.

Thonis-Heracleion

Submerged for more than a thousand years, the ancient Egyptian city of Thonis-Heracleion was only recently rediscovered by Franck Goddio and his team at the European Institute for Underwater Archaeology.

Thonis-Heracleion was named after the Greek hero Herakles. It was one of Egypt’s most important harbour towns between about 600 and 100 BC. Located on the Mediterranean coast at the mouth of the Canopic branch of the Nile, the city guarded the western entrance to Egypt and controlled its maritime trade. The whole site consists of several islands, with a network of channels and port basins connecting the inland areas with the Mediterranean Sea and the Nile. Thonis-Heracleion was also a major religious centre – the two most important temples discovered so far are dedicated to Amun, king of the Egyptian gods, and his son Khonsu-the-Child (who was identified with the Greek Herakles).

Find out more about Thonis-Heracleion and its amazing rediscovery in the BP exhibition Sunken cities: Egypt’s lost worlds (19 May – 27 Nov 2016).

Pink granite garden vat. Thonis-Heracleion, Egypt, Ptolemaic Period, 4th–2nd century BC. Photo: Christoph Gerigk. © Franck Goddio/Hilti Foundation. 

Colossal Statue of Athena / Κολοσσιαίο άγαλμα της Αθηνάς, 525 BC.

Artifacts

Figurines, statues ect. / Eιδώλια, αγάλματα κ.α

Colossal Statue of Athena, 525 BC. From the Acropolis Museum Athens, Gigantomachy group.

Κολοσσιαίο άγαλμα της Αθηνάς, 525 BC. Από το Μουσείο της Ακρόπολης Αθήνα,  της ομάδας Γιγαντομαχία.

Ancient Greek World of Playmobil

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

The temple of Athens (pic 1)

It took 42 years to get out the first two Greek figures at Playmobil.
The theme was not accidental and could not have been something other than the Ancient Greek world.

(pic 2)

The god Zeus and the goddess Athena through a game bring us into contact with antiquity in a different way.

The temple of Zeus (pic 3)

The manufacturer of dioramas Dennis Vangopoulos (GRecobil) collects the game since 1996 and in recent years engaged in the construction of dioramas of classical era parts and Playmobil figures. This year the theme is "Ancient Greek world and Mythology".

(pic 4)

You can see a representation of the interior of the temple of Athens and Zeus (pic 1 and pic 3). The first part of the "Ancient Greek world" is expected to be completed in the summer of 2017 showing life in Ancient Greece from various regions of Greece which played an important role in ancient times, inheriting the greek world heritage monuments.

(pic 5)

The objective is the final form to be hosted for educational purposes as schools.

(pic 6)

Visit the official page of GRecobil HERE

The biggest collector Playmobil in Greece Dennis Vagopoulos (GRecobil) (pic 7)

GRecobil at Facebook

GRecobil at Instagram

GRecobil at Twitter

Interview of Dennis Vagopoulos (GRecobil) at ipop.gr Here

Οι πρώτες δυο Ελληνικές φιγούρες σε Playmobil.

ENGLISH

Χρειάστηκε να περάσουν 42 χρονια για να βγουν οι πρώτες δυο Ελληνικές φιγούρες σε Playmobil.
Η θεματολογία δεν έγινε τυχαία και δεν θα μπορούσε να ήταν κάτι διαφορετικό πέραν του Αρχαίου Ελληνικού κόσμου.

Ο θεός Δίας και η Θεά Αθηνά μέσα από το παιχνίδι μικρών και μεγάλων μας φέρνουν σε επαφή με την αρχαιότητα  με ένα διαφορετικό τρόπο. 

Ο κατασκευαστής διοραμάτων Ντένης Βαγγόπουλος (GRecobil) συλλέγει το παιχνίδι από το 1996 και τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη κατασκευή  διοραμάτων εποχής αποκλείστηκα με parts και φιγούρες Playmobil. Φέτος το θέμα είναι " Αρχαίος Ελληνικός κόσμος και Μυθολογία ". 

Εδώ βλέπουμε μια αναπαράσταση  από το εσωτερικό του ναού της Αθήνας και του Δια. Το πρώτο μέρος του εγχειρήματος Αρχαίος Ελληνικός κόσμος προβλέπεται να ολοκληρωθεί το καλοκαίρι του 2017 παρουσιάζοντας τη ζωή στην Αρχαία Ελλάδα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αρχαιότητα, κληρονομώντας μας μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. 

Στόχος είναι η τελική του μορφή να φιλοξενηθεί σε χορούς εκπαιδευτικού χαρακτήρα.

Επισκεφτείτε την σελίδα GRecobil ΕΔΩ

Ο μεγαλύτερος συλλέκτης Playmobil στην Ελλάδα Ντένης Βαγγόπουλος (GRecobil)

GRecobil at Facebook

GRecobil at Instagram

GRecobil at Twitter

Συνέντευξη του Ντένης Βαγγόπουλου (GRecobil) στο ipop.gr ΕΔΩ